ภาษาจีนมีกาลอดีตไหม?

คุณกังวลเรื่องนี้บ้างไหมเมื่อคุณเรียนภาษาจีน?

เรามีคำถามมากมายจากนักเรียนของเราที่ถามเกี่ยวกับ “กาลอดีต” ในภาษาจีน

คุณคงทราบอยู่แล้วว่าภาษาจีนไม่มีการผันคำกริยา มันไม่ได้เลียนแบบวิธีการของภาษาอังกฤษหรือภาษายุโรปอื่นๆ และไม่ได้เปลี่ยนกาลปัจจุบัน “have” เป็นอดีตกาล “had” แล้วชาวจีนใช้แสดงความรู้สึกในอดีตอย่างไร? คุณอาจรู้ว่าเรามีอนุภาคที่มีชื่อเสียงคือ “了(le)” จริงๆ แล้ว ผมต้องขออธิบายตรงนี้ว่า “了(le)” ไม่ใช่เครื่องหมายอดีตกาลในภาษาจีน “了” หมายถึง “เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น” เท่านั้น เรายังสามารถใช้ “了 (le)” แทนอนาคตได้อีกด้วย ตัวอย่างเช่น
明天下午我已经离的上海了。หมิงเทียน เซียวหว่อ อี้จิง ลิไค เซี่ยงไฮ้ เล่อฉันจะออกจากเซี่ยงไฮ้ภายในบ่ายวันพรุ่งนี้
แล้วทำไม “了” ถึงถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคำกริยาอดีตในภาษาจีนอยู่เสมอ?

_{1. V + 了(le)}แน่นอนว่าหลายสิ่งหลายอย่างที่เกิดขึ้นในอดีตนั้นเกิดขึ้นในอดีต ดังนั้นคุณจะได้ยินคำว่า “V+了 (le)” บ่อยมากในสำนวนเกี่ยวกับอดีต ตัวอย่างเช่น
刚才我喝了一瓶啤酒。กังไจ หว๋อ เหอ เล่อ ยี่ ปิง ปิ เจียฉันเพิ่งดื่มเบียร์หนึ่งขวดเมื่อกี้

我们昨天学习了第二课。

หว๋อเหมิน ซือเทียน xuéxí le dì èr kè.

เมื่อวานนี้เราเรียนบทเรียนที่ 2 แล้ว

เนื่องจาก “了” ไม่ใช่เครื่องมือสำคัญสำหรับการแสดงกาลในอดีตในภาษาจีนแล้ว เราจะใช้สิ่งใดอีกในการแสดงกาลในอดีต?

จริงๆ แล้วเรามักใช้โครงสร้างอีกสองแบบนี้อยู่บ่อยๆ คุณจำเป็นต้องใส่ใจโครงสร้างทั้งสองนี้เป็นพิเศษ เพราะผู้พูดภาษาอังกฤษไม่ได้แยกความแตกต่างระหว่างสำนวนเหล่านี้ในภาษาของตัวเอง 

_{2. 是 (shì)……的 (เด)}

คุณอาจสังเกตเห็นว่าคนจีนพูดคำว่า “的(de)” บ่อยมากเวลาพูดคุย โดยหลายครั้งจะเป็นคำว่า “的(de)” จากโครงสร้างด้านบนนี้

คนส่วนใหญ่มักใช้คำว่า “了” เพื่อบอกคนอื่นว่ามีเหตุการณ์เกิดขึ้น แต่หากพูดถึงรายละเอียดของเรื่องในอดีต เช่น เกิดขึ้นเมื่อใด เกิดขึ้นที่ไหน เกิดขึ้นได้อย่างไร ใครเป็นคนทำ พวกเขาจะเปลี่ยนไปใช้คำว่า “是 (shì)……的 (de)” เช่น

我是在学校认识中文朋友的。

หว่อซือ ไจ่ xuéxiào rènshi Zhōngguó péngyou de。

ฉันได้รู้จักเพื่อนชาวจีนของฉันที่โรงเรียน

我是去年认识中文朋友的。

หวือซือ คูเหนียนเหรินซือ จงโกว เผิงโหยวเต๋อ

ฉันได้รู้จักเพื่อนชาวจีนของฉันเมื่อปีที่แล้ว

我是坐地铁来学校的。

หวือซือ zuò dìtiě lái xuéxiào de。

ฉันมาโรงเรียนโดยรถไฟฟ้าใต้ดิน

今天的菜是妈妈做的。

จินเทียน เต๋อ ไจซือ มามะ ซั่ว เต๋อ

แม่เป็นคนทำอาหารมื้อนี้

ในภาษาจีนพูด คนเรามักจะละคำว่า “是” ไว้ โดยเหลือแค่ “的” ไว้ท้ายประโยคเท่านั้น ด้วยเหตุนี้เราจึงมักได้ยินคำว่า “的” บ่อยๆ เมื่อพูดถึงอดีต เช่น

我坐地铁来的.

Wǒ zuò dìtiě lái de。ฉันมาโดยรถไฟฟ้าใต้ดิน

ใช่ค่ะ!! เค้าพูดถึงรายละเอียดกันอยู่!

_{3. V + 过(กัว)}

เมื่อเทียบกับสองเรื่องก่อนหน้า V+过 (guò) เน้นย้ำประสบการณ์ในอดีตและอิทธิพลที่มีต่อหัวข้อปัจจุบัน ตัวอย่างเช่น

我以前在上海工作过，所以我看得懂中文。
หว่อ อี้เฉียน จ้าย เซี่ยงไฮ้ กงจื่อ กั๋ว ซู่หยี่ หว๋อ กาน เต๋อ ดัง จงเหวินฉันเคยทำงานที่เซี่ยงไฮ้มาก่อน ดังนั้นฉันจึงสามารถอ่านภาษาจีนกลางได้

我吃过饺子, 我很喜欢。

หว่อฉือ กั๋ว เจียวจือ หว่อเหวิน เซียฮวน

ฉันเคยกินเกี๊ยวแล้วชอบมาก

สำหรับวันนี้พอแค่นี้ก่อน! เข้าใจหรือยัง? รวบรวมความรู้ไวยากรณ์นี้มาด้วยกันนะคะ แล้วคุณจะพูดถึง "อดีต" ของคุณได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น! มีคำถามอะไรก็ถามมาได้ด้านล่างเลย